Niezapłacona faktura – co zrobić krok po kroku?

Niezapłacona faktura wymaga szybkiej reakcji. Najpierw sprawdź dokumenty i termin płatności, następnie skontaktuj się z kontrahentem i wyślij wezwanie do zapłaty. Jeśli te działania nie przyniosą efektu, rozważ wpis do BIG, windykację lub pozew. Zwłoka osłabia płynność finansową firmy, a w skrajnym przypadku może doprowadzić do przedawnienia roszczenia.

Problem dotyczy zarówno jednoosobowych działalności gospodarczych, jak i małych oraz średnich firm, które sprzedają towary lub świadczą usługi z odroczonym terminem płatności. Znajomość zasad dochodzenia należności pomaga odzyskać pieniądze, ograniczyć straty podatkowe i uniknąć sytuacji, w której dłużnik skutecznie podniesie zarzut przedawnienia.

Najważniejsze informacje:

Gdy termin płatności minął, najpierw warto wysłać przypomnienie, a następnie formalne wezwanie do zapłaty.
Wierzyciel może naliczać odsetki ustawowe, a w transakcjach handlowych również żądać rekompensaty za koszty odzyskiwania należności.
Roszczenia związane z działalnością gospodarczą przedawniają się zazwyczaj po trzech latach, choć przepisy szczególne mogą przewidywać inny termin.
Ulga na złe długi w VAT przysługuje po spełnieniu warunków art. 89a ustawy o VAT, a korekty dokonuje się za okres, w którym uprawdopodobniono nieściągalność wierzytelności, z uwzględnieniem warunków obowiązujących do dnia złożenia rozliczenia za ten okres.
Jeśli działania polubowne nie doprowadzą do zapłaty, kolejnymi etapami mogą być postępowanie sądowe i egzekucja komornicza.

Niezapłacona faktura a niezaksięgowana faktura sprzedaży

Niezapłacona faktura i niezaksięgowana faktura sprzedaży to dwa różne problemy. Niezapłacona faktura dokumentuje należność, której kontrahent nie uregulował w terminie, niezależnie od tego, czy została prawidłowo ujęta w ewidencji księgowej lub podatkowej.

Brak płatności zasadniczo nie pozwala pominąć przychodu ani VAT należnego. Jeśli jednak przedsiębiorca skutecznie wybrał metodę kasową rozliczania przychodów w PIT lub metodę kasową VAT, moment ich rozpoznania zależy od otrzymania zapłaty, z uwzględnieniem warunków i terminów granicznych wynikających z odpowiednich ustaw.

Niezaksięgowana faktura sprzedaży może wymagać korekty ewidencji, JPK_V7, deklaracji lub zeznania podatkowego. Sposób dokonania korekty zależy od rodzaju podatku, okresu, którego dotyczy dokument, oraz przyjętej formy rozliczeń.

Jeżeli przedsiębiorca ma niezapłacone faktury i jednocześnie zauważy, że część z nich nie została ujęta w ewidencji, powinien potraktować te kwestie osobno. Najpierw należy uporządkować rozliczenia podatkowe, a niezależnie od tego rozpocząć dochodzenie należności od kontrahenta.

Co zrobić, gdy termin płatności faktury minął?

Szybka reakcja zwiększa szanse na odzyskanie należności. Z badania przeprowadzonego na zlecenie Grupy BIK w IV kwartale 2025 roku wynika, że 84% przedsiębiorców spotyka się z opóźnieniami w płatnościach, a co trzecia firma czeka na opłacenie faktury dłużej niż 60 dni. Dane te pokazują, że monitorowanie rozrachunków nie powinno ograniczać się do sporadycznego sprawdzania konta.

Pierwszym krokiem jest weryfikacja dokumentów

Zanim wierzyciel rozpocznie działania windykacyjne, powinien sprawdzić, czy faktura zawiera prawidłowe dane kontrahenta, kwotę, opis towaru lub usług oraz termin płatności. Trzeba również upewnić się, że dokument został skutecznie przekazany klientowi, a wykonanie umowy można potwierdzić zamówieniem, protokołem odbioru, korespondencją, dokumentem wydania towaru lub innym dowodem.

Warto także sprawdzić, czy dłużnik nie zgłosił reklamacji, nie odesłał faktury albo nie dokonał płatności z błędnym tytułem przelewu. Taka kontrola pozwala uniknąć wszczynania windykacji, gdy brak zapłaty wynika z pomyłki lub sporu dotyczącego wykonania umowy.

Przypomnienie o płatności

Po upływie terminu płatności warto skontaktować się z osobą odpowiedzialną za rozliczenia po stronie kontrahenta. Krótkie przypomnienie może wystarczyć, jeśli opóźnienie wynika z przeoczenia, nieobecności pracownika lub błędu w obiegu dokumentów.

Przypomnienie najlepiej wysłać w sposób, który pozwala zachować dowód komunikacji. Wiadomość powinna zawierać numer faktury, kwotę należności, pierwotny termin płatności i numer rachunku bankowego. Jeżeli klient deklaruje spłatę w późniejszym terminie, warto uzyskać pisemne potwierdzenie tej deklaracji.

Wezwanie do zapłaty

Jeśli przypomnienia nie przynoszą rezultatu, kolejnym krokiem powinno być formalne wezwanie do zapłaty. Zwykłe wezwanie do zapłaty powinno identyfikować strony, zobowiązanie i żądaną należność, natomiast dodatkowe wymogi dotyczące jego treści i doręczenia należy stosować w przypadkach określonych przepisami szczególnymi.

W wezwaniu można również zaznaczyć, że brak zapłaty doprowadzi do skierowania sprawy na drogę sądową, przekazania jej firmie windykacyjnej lub zgłoszenia zadłużenia do biura informacji gospodarczej po spełnieniu ustawowych warunków. Wysłanie dokumentu listem poleconym, przesyłką z potwierdzeniem odbioru albo na uzgodniony adres elektroniczny ułatwi późniejsze wykazanie podjętych działań.

Samo wysłanie wezwania do zapłaty zazwyczaj nie przerywa biegu przedawnienia. Wyjątki mogą wynikać z przepisów szczególnych. Przykładem jest Prawo przewozowe, które przewiduje czasowe zawieszenie biegu przedawnienia w związku z reklamacją lub wezwaniem dotyczącym roszczeń przewozowych.

Przykład 1. Opóźnienie wykryte podczas kontroli rozrachunków

Firma informatyczna wystawiła fakturę za wdrożenie systemu z 14-dniowym terminem płatności. Trzy dni po terminie księgowa zauważyła brak przelewu i wysłała przypomnienie, ponownie dołączając fakturę oraz protokół odbioru. Klient uregulował należność następnego dnia i wyjaśnił, że dokument trafił do niewłaściwego działu.

Odsetki i rekompensata za nieopłacone faktury

Kwota wynikająca z niezapłaconej faktury może zostać powiększona o należne odsetki. W relacjach między przedsiębiorcami zastosowanie mają przede wszystkim przepisy ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.

Odsetki ustawowe za opóźnienie

W transakcjach handlowych prawo do odsetek i ich wysokość należy ustalać z uwzględnieniem art. 7 albo art. 8 ustawy, zależnie od statusu dłużnika, oraz właściwej stawki odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych.

Wysokość odsetek może się zmieniać. Przy obliczeniach należy stosować stawkę obowiązującą w danym półroczu, ogłaszaną przez ministra właściwego do spraw gospodarki. Jeżeli dana transakcja nie podlega przepisom o transakcjach handlowych, zastosowanie mogą mieć odsetki ustawowe za opóźnienie określone w Kodeksie cywilnym.

Rekompensata 40, 70 lub 100 euro

Rekompensata za koszty odzyskiwania należności przysługuje od transakcji handlowej, a jeżeli strony ustaliły w umowie płatność w częściach, może przysługiwać w odniesieniu do każdej niezapłaconej części świadczenia. Jej wysokość zależy od wartości świadczenia pieniężnego:

Wartość świadczenia pieniężnegoRekompensata

do 5000 zł włącznie

równowartość 40 euro

powyżej 5000 zł, ale poniżej 50 000 zł

równowartość 70 euro

co najmniej 50 000 zł

równowartość 100 euro

Rekompensata przysługuje bez wezwania, od dnia nabycia prawa do odsetek. Przelicza się ją według średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w ostatnim dniu roboczym miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym należność stała się wymagalna. Oprócz ustawowej rekompensaty wierzyciel może dochodzić zwrotu rzeczywiście poniesionych, uzasadnionych kosztów odzyskiwania należności w części przewyższającej kwotę rekompensaty.

Windykacja polubowna niezapłaconych faktur

Windykację polubowną warto rozpocząć, zanim zadłużenie znacznie wzrośnie, a kontakt z dłużnikiem stanie się utrudniony. Jej celem jest odzyskanie należności bez angażowania sądu, przy jednoczesnym zachowaniu możliwie dobrej relacji biznesowej.

Wierzyciel może samodzielnie prowadzić rozmowy z dłużnikiem albo przekazać sprawę firmie windykacyjnej. Takie firmy kontaktują się z dłużnikami, wysyłają wezwania do zapłaty, prowadzą negocjacje i monitorują realizację ustalonego harmonogramu spłaty. Firma windykacyjna nie ma jednak uprawnień komornika, dlatego nie może samodzielnie zajmować rachunków, wynagrodzenia ani majątku dłużnika.

Dobrym rozwiązaniem może być zawarcie pisemnego porozumienia określającego harmonogram spłaty. Dokument powinien wskazywać wysokość długu, terminy poszczególnych rat, zasady naliczania odsetek oraz konsekwencje braku zapłaty. Uznanie roszczenia przez dłużnika może przerwać bieg przedawnienia, ale treść porozumienia należy dostosować do okoliczności danej sprawy.

Przykład 2. Spłata zadłużenia w ratach

Hurtownia materiałów biurowych miała trzy niezapłacone faktury wystawione stałemu klientowi. Dłużnik przyznał, że utracił dużego odbiorcę, ale zadeklarował spłatę należności w czterech ratach. Strony podpisały porozumienie, a wierzyciel zachował możliwość skierowania sprawy do sądu, gdyby którakolwiek z rat nie została uregulowana.

Zgłoszenie niezapłaconej faktury do rejestru dłużników

Przed przekazaniem informacji o zadłużeniu do BIG wierzyciel powinien zawrzeć z wybranym biurem pisemną umowę o udostępnianie informacji gospodarczych oraz spełnić warunki właściwego trybu zgłoszenia. BIG nie należy utożsamiać z Biurem Informacji Kredytowej – są to odrębne instytucje i rejestry.

Wpis zobowiązania przedsiębiorcy do BIG w trybie art. 15 wymaga spełnienia progów kwotowych i terminowych oraz uprzedniego wysłania lub doręczenia wezwania z ustawowym ostrzeżeniem w sposób przewidziany w art. 15 ust. 1 pkt 3 albo ust. 1a. Progi 500 zł i 30 dni opóźnienia dotyczą zgłoszenia zobowiązania przedsiębiorcy w trybie art. 15 ustawy, natomiast art. 16 przewiduje odrębne warunki przekazania informacji o długu stwierdzonym tytułem wykonawczym. Wezwanie poprzedzające wpis do BIG w trybie art. 15 musi zawierać ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do wskazanego biura oraz informację o możliwości zgłoszenia sprzeciwu przez dłużnika.

Wpis do rejestru dłużników może utrudnić kontrahentowi uzyskanie finansowania lub zawieranie nowych umów. Z tego względu sama perspektywa wpisu często motywuje do spłaty. Nie zwalnia to jednak wierzyciela z obowiązku przestrzegania warunków ustawowych. Wierzyciel musi niezwłocznie, nie później niż w ciągu 14 dni, wystąpić do BIG o aktualizację danych po częściowej spłacie lub zmianie zobowiązania, a po całkowitym wykonaniu zobowiązania albo stwierdzeniu jego nieistnienia — o usunięcie informacji o długu.

Koszt przekazania informacji zależy od cennika i umowy zawartej z wybranym BIG. Nie istnieje jedna ustawowa cena wynosząca 1 zł za każdy wpis. Firma windykacyjna może pomóc w przygotowaniu zgłoszenia lub działać w imieniu wierzyciela, ale przekazanie informacji musi być zgodne z przepisami i regulaminem danego biura.

Dochodzenie należności na drodze sądowej

W przypadku roszczeń dochodzonych na podstawie Prawa przewozowego skierowanie sprawy do sądu wymaga uprzedniego bezskutecznego wyczerpania drogi reklamacji przez uprawnionego albo wezwania do zapłaty przez przewoźnika. Pozew najlepiej wnieść przed upływem terminu przedawnienia, jednak również po jego upływie można dochodzić roszczenia przed sądem, z uwzględnieniem skutków przedawnienia i szczególnej ochrony konsumentów.

Dochodzenie należności przed sądem wymaga przedstawienia dowodów potwierdzających istnienie i wysokość długu. Sama faktura może nie wystarczyć, jeśli kontrahent zakwestionuje wykonanie umowy. Znaczenie mają również zamówienia, umowy, korespondencja, protokoły odbioru, dokumenty wydania towaru oraz potwierdzenia doręczenia faktury.

Sąd może nakazać dłużnikowi zapłatę kwoty głównej, odsetek i kosztów postępowania. Dłużnik może więc zostać obciążony dodatkowymi kosztami sądowymi oraz kosztami zastępstwa procesowego. Prawidłowo wniesiony pozew jest czynnością podjętą bezpośrednio w celu dochodzenia roszczenia i przerywa bieg przedawnienia.

Kiedy możliwa jest egzekucja komornicza?

Sama przeterminowana faktura nie wystarcza do rozpoczęcia egzekucji komorniczej. Wierzyciel musi najpierw uzyskać tytuł wykonawczy, czyli najczęściej prawomocne orzeczenie lub nakaz zapłaty opatrzony klauzulą wykonalności.

Dopiero na podstawie takiego dokumentu można złożyć wniosek do komornika. W toku egzekucji możliwe jest zajęcie rachunku bankowego, wierzytelności, ruchomości lub innych składników majątku dłużnika, w granicach przewidzianych prawem. Skuteczność postępowania zależy jednak od tego, czy dłużnik posiada majątek pozwalający na zaspokojenie należności.

Przedawnienie faktury – jakie terminy obowiązują?

Potocznie mówi się o przedawnieniu faktury, ale w rzeczywistości przedawnia się roszczenie o zapłatę wynikające z umowy, a nie sam dokument. Termin przedawnienia zależy przede wszystkim od rodzaju transakcji i podstawy prawnej zobowiązania.

Zgodnie z Kodeksem cywilnym ogólny termin przedawnienia wynosi sześć lat. W przypadku roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz roszczeń o świadczenia okresowe jest to trzy lata. Przepisy szczególne mogą jednak wprowadzać krótsze terminy.

Rodzaj roszczeniaTypowy termin przedawnienia

roszczenie objęte terminem ogólnym

6 lat

roszczenie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej

3 lata

roszczenie sprzedawcy z tytułu sprzedaży dokonanej w zakresie przedsiębiorstwa

2 lata

roszczenie dochodzone na podstawie krajowego Prawa przewozowego

zasadniczo 1 rok

Dwuletni termin nie dotyczy automatycznie każdej faktury sprzedaży. Wynika on z art. 554 Kodeksu cywilnego i obejmuje roszczenia z tytułu sprzedaży dokonanej w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedawcy. W przypadku faktur za usługi zastosowanie może mieć inny termin przedawnienia, wynikający z przepisów regulujących daną umowę.

Roczny termin występujący w transporcie krajowym odnosi się zasadniczo do roszczeń dochodzonych na podstawie Prawa przewozowego. Również w tej dziedzinie obowiązują wyjątki, dlatego charakter przewozu i podstawa roszczenia wymagają osobnej oceny.

Od kiedy liczy się termin przedawnienia?

Bieg przedawnienia rozpoczyna się zasadniczo w dniu wymagalności roszczenia, jednak gdy wymagalność zależy od czynności wierzyciela, termin liczy się według szczególnej zasady określonej w art. 120 § 1 zdanie drugie Kodeksu cywilnego. Jeżeli termin zapłaty wynika z umowy lub właściwych przepisów, roszczenie o zapłatę staje się co do zasady wymagalne po jego bezskutecznym upływie, natomiast sam termin wskazany jednostronnie na fakturze nie musi przesądzać o wymagalności.

Dla terminów wynoszących co najmniej dwa lata koniec okresu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego. W praktyce zasada ta może wydłużyć czas na złożenie pozwu. Nie stosuje się jej do terminów krótszych niż dwa lata.

Co przerywa termin przedawnienia?

Bieg przedawnienia może zostać przerwany przez czynność przed sądem lub innym uprawnionym organem, podjętą bezpośrednio w celu dochodzenia, ustalenia, zabezpieczenia albo zaspokojenia roszczenia. Takim działaniem jest między innymi prawidłowe złożenie pozwu. Do przerwania przedawnienia dochodzi również wtedy, gdy dłużnik uzna roszczenie.

Zawarcie umowy o mediację oraz złożenie wniosku o zawezwanie do próby ugodowej powodują obecnie zawieszenie biegu przedawnienia na czas właściwego postępowania, a nie jego przerwanie. Zwykłe wysłanie wezwania do zapłaty nie wystarcza, aby termin przedawnienia zaczął biec od nowa.

Co oznacza przedawnienie faktury?

Przedawnienie oznacza, że dłużnik może uchylić się od zapłaty, podnosząc zarzut przedawnienia. Dług nie znika automatycznie, lecz możliwość jego przymusowego dochodzenia zostaje istotnie ograniczona.

W relacjach między przedsiębiorcami wierzyciel może złożyć pozew także po upływie terminu. Dłużnik ma jednak prawo podnieść zarzut przedawnienia, a jeśli zrobi to skutecznie, sąd oddali roszczenie. W sprawach przeciwko konsumentom obowiązują dalej idące zasady ochronne – sąd bada przedawnienie z urzędu, z wyjątkiem szczególnych sytuacji wskazanych w Kodeksie cywilnym.

Niezapłacone faktury a rozliczenia podatkowe

Niezapłacona faktura wpływa nie tylko na płynność finansową, ale również na rozliczenia podatkowe wierzyciela i dłużnika. Po spełnieniu ustawowych warunków można zastosować ulgę na złe długi w VAT, PIT lub CIT.

Ulga na złe długi w VAT

Jeżeli po skorzystaniu z ulgi na złe długi wierzytelność zostanie uregulowana lub zbyta, wierzyciel musi zwiększyć podstawę opodatkowania i VAT należny w rozliczeniu za okres, w którym nastąpiła zapłata lub zbycie, odpowiednio do uregulowanej części należności.

W przypadku sprzedaży na rzecz nabywcy innego niż podatnik VAT czynny zastosowanie ulgi na złe długi wymaga dodatkowo spełnienia co najmniej jednej z przesłanek określonych w art. 89a ust. 2a ustawy o VAT.

Dłużnik koryguje odliczony VAT od nieuregulowanej należności w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90. dzień od terminu płatności, przy czym częściowa zapłata dokonana najpóźniej do końca tego okresu ogranicza korektę do podatku przypadającego na niezapłaconą część. Po późniejszym uregulowaniu zobowiązania dłużnik może ponownie zwiększyć podatek naliczony w odpowiedniej części.

Ulga na złe długi w podatku dochodowym

Ulga na złe długi funkcjonuje również w PIT i CIT. Po spełnieniu ustawowych warunków wierzyciel może zmniejszyć podstawę opodatkowania o wartość wierzytelności zaliczonej wcześniej do przychodów należnych, jeżeli nie została ona uregulowana ani zbyta w ciągu 90 dni od terminu zapłaty.

Dłużnik może natomiast mieć obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania o nieuregulowane zobowiązanie, które wcześniej uwzględnił w kosztach. Po otrzymaniu zapłaty lub zbyciu wierzytelności objętej ulgą w PIT albo CIT wierzyciel odpowiednio zwiększa podstawę opodatkowania lub zmniejsza stratę zgodnie z zasadami rozliczania ulgi w podatku dochodowym.

Zgłoszenie niezapłaconej faktury do urzędu skarbowego

Zgłoszenie niezapłaconej faktury do urzędu skarbowego nie jest odrębnym zawiadomieniem służącym odzyskaniu należności. Urząd skarbowy nie prowadzi za przedsiębiorcę windykacji długu cywilnego.

Korektę VAT wykazuje się w odpowiednim rozliczeniu JPK_V7, natomiast ulgę dotyczącą podatku dochodowego – w zaliczce lub zeznaniu podatkowym, zgodnie z właściwymi przepisami. Skorzystanie z ulgi podatkowej nie zastępuje wezwania do zapłaty, pozwu ani innych działań podejmowanych w celu odzyskania pieniędzy.

KSeF a niezapłacone i niezaksięgowane faktury

Od 1 lutego 2026 r. co do zasady obowiązuje odbieranie faktur w KSeF, natomiast obowiązek ich wystawiania wprowadzono etapowo, z przewidzianymi ustawowo wyłączeniami i odroczeniami. Do 31 grudnia 2026 r. podatnik korzystający z przejściowego limitu 10 000 zł brutto miesięcznie musi wystawić w KSeF fakturę powodującą jego przekroczenie i kolejne faktury objęte obowiązkiem, przy czym limit oblicza się według wartości faktur, do których ten obowiązek ma zastosowanie.

Faktura ustrukturyzowana pozostaje dostępna w KSeF przez 10 lat, licząc od końca roku, w którym została wystawiona. Ogranicza to ryzyko zagubienia dokumentu i powstania niezaksięgowanej faktury sprzedaży. KSeF nie gwarantuje jednak, że należności zostaną opłacone. Nadal konieczne są regularne monitorowanie płatności, wysyłanie przypomnień i szybkie reagowanie na opóźnienia klientów.

Jak ograniczyć ryzyko niezapłaconych faktur?

Weryfikacja kontrahenta przed zawarciem umowy pozwala sprawdzić jego dane rejestrowe, sposób reprezentacji i dostępne informacje o wiarygodności płatniczej. Przy większych transakcjach warto ustalić limity kupieckie, pobierać zaliczki albo podzielić realizację i płatności na etapy.

Pisemna umowa powinna jasno określać zakres usług lub dostaw, zasady odbioru, wynagrodzenie, termin płatności, odsetki i sposób zgłaszania zastrzeżeń. Im lepiej udokumentowana transakcja, tym łatwiej później dochodzić roszczeń.

Regularne przypomnienia wysyłane przed terminem płatności i bezpośrednio po jego przekroczeniu mogą zmniejszyć liczbę niezapłaconych faktur. Uporządkowanie dokumentów oraz statusów płatności w programie do fakturowania, takim jak SzybkaFaktura.pl, ułatwia kontrolę nad należnościami i pozwala szybciej zauważyć brak zapłaty.

Podsumowanie

Niezapłacona faktura nie powinna trafiać do szuflady w nadziei, że kontrahent w końcu sam ureguluje należność. Największe szanse na odzyskanie pieniędzy daje szybka reakcja: sprawdzenie dokumentów, wysłanie przypomnienia i formalnego wezwania do zapłaty, a następnie konsekwentne monitorowanie spłaty.

Jeżeli działania polubowne nie przyniosą rezultatu, wierzyciel może skorzystać z pomocy firmy windykacyjnej, przekazać dane do biura informacji gospodarczej lub skierować sprawę do sądu. Jednocześnie trzeba pilnować terminu przedawnienia i prawidłowo stosować ulgę na złe długi. Niezapłacone faktury osłabiają płynność finansową, utrudniają regulowanie własnych zobowiązań i mogą negatywnie wpływać na reputację nierzetelnego dłużnika. Dlatego prewencja i bieżące monitorowanie należności są równie ważne jak późniejsza windykacja.

FAQ - najczęściej zadawane pytania o niezapłaconą fakturę

Co zrobić, gdy kontrahent nie zapłacił faktury w terminie?

Gdy kontrahent nie zapłacił faktury, należy sprawdzić dokumenty i dowody wykonania umowy, wysłać przypomnienie, a następnie formalne wezwanie do zapłaty. Jeśli dłużnik nadal nie płaci, wierzyciel może rozważyć windykację polubowną, wpis do BIG lub złożenie pozwu.

Kiedy niezapłacona faktura staje się przeterminowana?

O wymagalności należności decyduje termin zapłaty wynikający z umowy lub właściwych przepisów, a samo wskazanie innego terminu na fakturze nie przesądza o jego zmianie. W transakcjach handlowych objętych art. 7 ustawy wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie, jeżeli spełnił swoje świadczenie, a dłużnik nie zapłacił w terminie określonym w umowie.

Czy niezapłacona faktura przedawnia się po dwóch latach?

Niezapłacona faktura może podlegać dwuletniemu terminowi, jeśli roszczenie wynika ze sprzedaży dokonanej w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedawcy. Nie jest to jednak uniwersalny termin dla wszystkich faktur. Wiele roszczeń związanych z działalnością gospodarczą przedawnia się po trzech latach, a przepisy szczególne mogą przewidywać inne okresy.

Czy faktura przedawniona może zostać skierowana do sądu?

Roszczenie wynikające z przedawnionej faktury może zostać objęte pozwem, jednak dłużnik będący przedsiębiorcą ma prawo podnieść zarzut przedawnienia. Skuteczny zarzut zwykle prowadzi do oddalenia żądania. W sprawach przeciwko konsumentom sąd uwzględnia przedawnienie z urzędu, z zastrzeżeniem ustawowego wyjątku opartego na względach słuszności.

Czy wezwanie do zapłaty przerywa przedawnienie faktury?

Zwykłe wezwanie do zapłaty zasadniczo nie przerywa biegu przedawnienia. Może do tego dojść między innymi wskutek prawidłowego złożenia pozwu lub uznania roszczenia przez dłużnika. Przepisy szczególne mogą przewidywać inne skutki, czego przykładem są roszczenia podlegające Prawu przewozowemu.

Czy wierzyciel może naliczyć odsetki od niezapłaconej faktury?

Wierzyciel może naliczać odsetki za opóźnienie od dnia następującego po upływie terminu zapłaty do dnia uregulowania należności, zgodnie z przepisami właściwymi dla danego zobowiązania. W transakcjach między przedsiębiorcami najczęściej będą to odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych.

Czy niezapłaconą fakturę można zgłosić do urzędu skarbowego?

Zgłoszenie niezapłaconej faktury do urzędu skarbowego nie uruchamia windykacji długu. Wierzyciel może zastosować ulgę na złe długi w PIT lub CIT wyłącznie w odniesieniu do wierzytelności spełniających warunki odpowiednich przepisów, w szczególności dotyczących transakcji handlowej, rozpoznania przychodu należnego i upływu 90 dni od terminu zapłaty.

Kiedy dłużnik musi skorygować VAT od nieopłaconej faktury?

Dłużnik koryguje odliczony VAT zgodnie z art. 89b ust. 1–2 ustawy o VAT, z uwzględnieniem wyjątku z ust. 1a; ust. 1b jest uchylony. Dłużnik nie musi korygować odliczonego VAT, jeżeli ureguluje należność najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90. dzień od terminu płatności.

Czy dłużnika można wpisać do rejestru dłużników?

Dłużnik może zostać wpisany do rejestru prowadzonego przez biuro informacji gospodarczej po spełnieniu wymagań ustawowych. W standardowym trybie zgłoszenia długu przedsiębiorcy do BIG wymagane są co najmniej 500 zł wymagalnego zadłużenia, minimum 30 dni opóźnienia oraz upływ co najmniej miesiąca od prawidłowego wysłania lub doręczenia wezwania z ostrzeżeniem o wpisie.

Czym różni się windykacja od egzekucji komorniczej?

Windykacja obejmuje działania zmierzające do dobrowolnej spłaty, takie jak przypomnienia, wezwania i negocjacje. Egzekucja komornicza polega na przymusowym wykonaniu zobowiązania na podstawie tytułu wykonawczego i może prowadzić do zajęcia składników majątku dłużnika.